HikVision DS-K4G100 Zwory elektromagnetyczne służą do blokowania drzwi w systemach kontroli dostępu, domofonach i wideodomofonach. Elektromagnes przyciąga płytę zamocowaną na skrzydle, a odłączenie zasilania w typowej zworze powoduje zwolnienie przejścia. W kategorii dostępne są między innymi modele pojedyncze i podwójne, różniące się siłą trzymania, napięciem, poborem prądu oraz możliwością sygnalizowania stanu blokady. Przy wyborze należy zacząć od konstrukcji i kierunku otwierania drzwi, a następnie sprawdzić parametry zasilacza i sposób sterowania. Trzeba również ustalić, czy montaż wymaga dedykowanego uchwytu L, ZL albo U. Obecnie filtry są ograniczone, dlatego szczegóły należy porównywać w specyfikacjach produktów.
HikVision DS-K4G100
HikVision DS-K4H250S
HikVision DS-K4H250D
HikVision DS-K4H250-LZ
HikVision DS-K4H450S
HikVision DS-K4H450D
HikVision DS-K4H450-LZ
HikVision DS-K4H258S
HikVision DS-K4H258D
HikVision DS-K4H258-LZ
HikVision electromagnet,24VDC,0.267A,-40-80℃ Zwora jest elementem wykonawczym instalacji — sama nie rozpoznaje użytkownika i nie podejmuje decyzji o otwarciu drzwi. Sygnał zwalniający otrzymuje zazwyczaj z kontrolera, wideodomofonu, domofonu albo przycisku wyjścia. O skuteczności całego rozwiązania decydują zarówno parametry elektromagnesu, jak i poprawny montaż oraz właściwie dobrane zasilanie.
Typowa zwora składa się z elektromagnesu mocowanego do ościeżnicy oraz płyty kotwiczącej umieszczonej na skrzydle. Po podaniu zasilania elementy są przyciągane, co blokuje drzwi. Po odłączeniu napięcia zwora zwalnia przejście — jest to sposób pracy określany jako fail-safe.
Nie oznacza to jednak, że każdy model można automatycznie zastosować na drodze ewakuacyjnej. O zgodności decydują wymagania projektu, dokumentacja urządzenia, sposób awaryjnego odblokowania oraz współpraca z instalacją przeciwpożarową.
W przeciwieństwie do elektrozaczepu zwora nie blokuje języka zamka. Wymaga za to ciągłego zasilania podczas utrzymywania drzwi w stanie zamkniętym.
Modele pojedyncze obsługują jedno skrzydło, natomiast zwory podwójne mają dwa elektromagnesy przeznaczone do drzwi dwuskrzydłowych. Wybrane urządzenia udostępniają sygnał informujący o stanie blokady. Dostępność i rodzaj wyjścia należy sprawdzić w dokumentacji konkretnego produktu.
Sposób mocowania zależy od konstrukcji wejścia. Uchwyt L może ułatwić montaż na wąskiej ościeżnicy, zestaw ZL stosuje się w wybranych układach drzwi otwieranych do wewnątrz, a uchwyt U może być potrzebny przy bezramowych drzwiach szklanych. Takie elementy nie są uniwersalne. Odpowiednie "akcesoria montażowe do zamków" należy dobierać według modelu zwory, wymiarów profilu i kierunku otwierania.
Najważniejszym parametrem jest siła trzymania. Określa ona statyczną siłę potrzebną do rozdzielenia prawidłowo przylegających elementów. Nie należy utożsamiać jej wyłącznie z masą drzwi. Znaczenie mają również geometria wejścia, sztywność skrzydła, samozamykacz i jakość montażu.
Kolejne kryteria to:
napięcie zasilania — w ofercie występują modele 12 V DC, 24 V DC oraz przełączane, ale właściwą wartość trzeba potwierdzić w specyfikacji;
pobór prądu — wpływa na dobór zasilacza, akumulatora i przewodów;
liczba skrzydeł — zwory pojedynczej nie należy zastępować jednym elektromagnesem przy drzwiach dwuskrzydłowych;
sygnalizacja stanu — wybrane modele mogą przekazywać informację o przyciągnięciu płyty lub stanie drzwi;
warunki pracy — do zastosowania zewnętrznego potrzebna jest jednoznacznie potwierdzona odporność środowiskowa;
wymiary — korpus, płyta i uchwyt muszą zmieścić się na profilu bez kolizji z okuciami.
Do drzwi biurowych zwykle dobiera się zworę pojedynczą, której siła trzymania odpowiada konstrukcji przejścia. W drzwiach dwuskrzydłowych potrzebny jest model podwójny albo dwa niezależne elementy przewidziane w projekcie.
Przy drzwiach szklanych kluczowa jest zgodność uchwytu z grubością szyby i konkretnym modelem zwory. W furtce lub innym przejściu zewnętrznym trzeba zweryfikować dopuszczalny zakres temperatur, ochronę przed wodą oraz odporność materiału na korozję.
Sterowanie dostępem mogą realizować "kontrolery dostępu", współpracujące z odpowiednimi "czytnikami kart i breloków". Przed połączeniem urządzeń należy sprawdzić parametry wyjścia przekaźnikowego i sposób awaryjnego zwalniania drzwi.
Zasilacz musi zapewniać właściwe napięcie oraz prąd z zapasem dla wszystkich podłączonych elementów. Przy długim przewodzie spadek napięcia może osłabić działanie elektromagnesu, dlatego instalator powinien dobrać przekrój żył na podstawie długości trasy i poboru prądu.
Tam, gdzie blokada ma działać podczas zaniku zasilania sieciowego, można rozważyć "zasilacze buforowe". Trzeba jednak zachować zgodność z wymaganym sposobem awaryjnego otwarcia. Przy przejściu kontrolowanym od środka potrzebny bywa także "przycisk wyjścia".
Płyta kotwicząca nie powinna być zamocowana całkowicie sztywno, jeśli instrukcja wymaga jej ruchomego osadzenia. Musi dopasować powierzchnię do elektromagnesu; zabrudzenie, przekoszenie lub niepełny kontakt obniżają rzeczywistą siłę trzymania.
wybór wyłącznie według deklarowanej siły trzymania;
pominięcie poboru prądu i spadku napięcia na przewodach;
zakup uchwytu bez sprawdzenia jego zgodności ze zworą;
nieuwzględnienie kierunku otwierania oraz szerokości ościeżnicy;
założenie, że każdy model nadaje się do montażu zewnętrznego;
utożsamianie sygnalizacji przyciągnięcia z pełnym nadzorem położenia drzwi;
podłączanie zwory bezpośrednio do wyjścia o niewystarczającej obciążalności;
traktowanie funkcji fail-safe jako automatycznego potwierdzenia przydatności na drodze ewakuacyjnej.
Zwora przyciąga płytę kotwiczącą za pomocą elektromagnesu i w typowej wersji wymaga ciągłego zasilania do utrzymania blokady. Elektrozaczep współpracuje natomiast z językiem zamka i może występować w różnych trybach pracy. Wybór zależy od konstrukcji drzwi, oczekiwanego zachowania po zaniku napięcia, intensywności użytkowania oraz wymagań konkretnego systemu kontroli dostępu.
Należy wybrać napięcie zgodne z zasilaczem i pozostałą częścią instalacji. Część zwór obsługuje oba napięcia po odpowiednim skonfigurowaniu połączeń, ale nie dotyczy to wszystkich modeli. Przed uruchomieniem trzeba sprawdzić dokumentację, pobór prądu dla wybranego napięcia oraz polaryzację. Podanie niewłaściwego napięcia może spowodować nieprawidłową pracę albo uszkodzenie urządzenia.
Nie. Siła trzymania powinna odpowiadać konstrukcji drzwi i wymaganiom projektu, ale większa wartość może oznaczać większy korpus, wyższy pobór prądu oraz konieczność zastosowania innych uchwytów. Rzeczywisty efekt zależy również od osiowego obciążenia, pełnego przylegania płyty i sztywności mocowania. Nieprawidłowo zamontowana mocna zwora może działać gorzej niż słabszy, lecz poprawnie dobrany model.
Tylko wtedy, gdy producent wyraźnie dopuszcza taki sposób użycia. Należy potwierdzić odporność na wodę, pył, temperaturę i korozję oraz uwzględnić możliwość kondensacji. Sama metalowa obudowa nie oznacza odporności na warunki atmosferyczne. W furtkach trzeba dodatkowo zadbać o stabilne ustawienie skrzydła, ochronę przewodów i właściwe prowadzenie wody poza elementami elektrycznymi.
Typowa zwora elektromagnetyczna zwolni drzwi, ponieważ do ich blokowania potrzebuje energii. Zasilacz buforowy może podtrzymać pracę instalacji, ale sposób odblokowania awaryjnego musi wynikać z projektu. W przejściach ewakuacyjnych nie wystarczy sama deklaracja fail-safe — trzeba uwzględnić wymagane przyciski awaryjne, sterowanie pożarowe i dokumentację dopuszczającą zastosowanie danego urządzenia.