Przewód RG6 10m PREMIUM Kable koncentryczne służą do przesyłania sygnałów w instalacjach monitoringu analogowego, telewizji, systemach antenowych oraz wybranych urządzeniach radiowych. Oferta obejmuje między innymi przewody RG-58, RG-59, RG-6 i RG-11, odmiany z żyłą miedzianą lub powlekaną, kable żelowane, modele z dodatkowymi żyłami zasilającymi oraz gotowe przewody zakończone złączami. Wybór rozpocznij od sprawdzenia wymaganej impedancji, częstotliwości pracy, długości trasy i warunków montażu. Znaczenie mają również tłumienność, ekranowanie, materiał powłoki oraz zgodność złączy. Podmenu ułatwia przejście do kabli zewnętrznych i przewodów zespolonych, natomiast dostępny filtr pozwala zawęzić ofertę według ceny.
Przewód RG6 10m PREMIUM
Przewód RG6 PREMIUM
Kabel koncentr. F690 BV
Kabel koncentryczny żelowy F690 BV
Kabel koncentryczny RG-6U CCS
Przewód RG59 zintegrowany z zasilaniem (100m)
Kabel koncentryczny RG-58U
Kabel koncentr. RG-6U CCS 305m
Kabel koncentryczny RG-6U CU
Kabel koncentr. SAT9590
Przewód żelowany do zastosowań zewnętrznych RG6
Kabel konc. TV-SAT CU 150-k
Kabel konc. RG11 (F1160BV)
Kabel koncentryczny R-TV RG-59
Kabel koncentryczny F690BV.A Biały
WTYK BNC - RG-59 - Nakręcany Dobór przewodu koncentrycznego wpływa na poziom strat, odporność transmisji na zakłócenia i możliwość prawidłowego zakończenia instalacji. Sama nazwa RG-6 lub RG-59 nie wystarcza do podjęcia decyzji — trzeba porównać także impedancję, konstrukcję żyły, tłumienność, ekranowanie i powłokę.
Kabel koncentryczny składa się z przewodnika centralnego, dielektryka, ekranu oraz płaszcza zewnętrznego. Współosiowa budowa pomaga ograniczać wpływ zakłóceń elektromagnetycznych i umożliwia przesyłanie sygnałów o wysokiej częstotliwości. Przewód stanowi element toru transmisyjnego pomiędzy urządzeniami, na przykład kamerą a rejestratorem albo anteną a odbiornikiem.
W monitoringu koncentryk jest charakterystyczny przede wszystkim dla systemów analogowych i analogowych HD. Urządzenia sieciowe IP wykorzystują zwykle skrętkę lub światłowód, dlatego przed wykonaniem instalacji należy sprawdzić interfejsy urządzeń. Przegląd rozwiązań wykorzystujących transmisję po kablu koncentrycznym znajduje się w kategorii monitoringu analogowego.
RG-59 i RG-6 to przewody często spotykane w torach wideo oraz instalacjach antenowych o impedancji 75 Ω. RG-6 ma zazwyczaj większą średnicę niż RG-59, ale rzeczywiste parametry zależą od konkretnej konstrukcji. RG-11 jest grubszy i może być wybierany do dłuższych tras, o ile jego tłumienność oraz zgodność ze złączami odpowiadają projektowi.
RG-58 występuje najczęściej jako kabel 50 Ω przeznaczony do urządzeń radiowych i telekomunikacyjnych. Nie należy stosować go zamiennie z przewodem 75 Ω bez potwierdzenia wymagań urządzenia.
W sprzedaży znajdują się także gotowe przewody z BNC, kable w rolkach oraz warianty zespolone. Kable combo do transmisji obrazu i zasilania pozwalają prowadzić oba obwody wspólną trasą, ale przekrój żył zasilających trzeba dobrać do poboru prądu, napięcia oraz odległości.
Osobną grupę stanowią wielozłączowe wiązki GeoVision i krótkie przewody Bosch. Są to akcesoria specjalistyczne, których zgodność należy potwierdzić na podstawie oznaczenia urządzenia.
Impedancja falowa określa dopasowanie toru transmisyjnego. W instalacjach wideo i TV/SAT najczęściej stosuje się 75 Ω, natomiast w systemach radiowych często 50 Ω. Kabel, urządzenia i złącza powinny mieć zgodną impedancję; jej niedopasowanie może powodować odbicia i pogorszenie sygnału.
Tłumienność informuje, jak duża część sygnału zostanie utracona na określonej długości. Jest podawana w dB, zwykle dla 100 metrów i konkretnej częstotliwości. Porównywać można wyłącznie wyniki podane dla tej samej częstotliwości, temperatury i długości. Im niższa wartość, tym mniejsza strata.
Materiał żyły może być oznaczony jako Cu, CCS lub CCA. Cu oznacza miedź, CCS — stal pokrytą miedzią, a CCA — aluminium pokryte miedzią. Materiał wpływa między innymi na rezystancję, elastyczność oraz sposób zakończenia przewodu. Oznaczenie marketingowe nie powinno zastępować danych o średnicy żyły i tłumienności.
Ekranowanie może składać się z folii, oplotu albo kilku warstw. Jego skuteczność ma większe znaczenie w otoczeniu przewodów energetycznych, nadajników i urządzeń generujących zakłócenia. Należy zweryfikować budowę ekranu, a nie kierować się wyłącznie określeniem „podwójnie ekranowany”.
Powłoka i żelowanie decydują o środowisku instalacji. Do tras zewnętrznych należy wybierać przewody z potwierdzoną odpornością na promieniowanie UV, wilgoć i temperaturę. Warianty do takich zastosowań można znaleźć w kategorii kabli zewnętrznych. Sam czarny kolor lub obecność żelu nie potwierdzają możliwości układania kabla bezpośrednio w gruncie.
Monitoring analogowy w budynku — sprawdź wymagania producenta kamery i rejestratora, impedancję 75 Ω, tłumienność dla długości trasy oraz sposób zakończenia BNC.
Kamera z osobnym zasilaniem — zaplanuj dodatkową linię zasilającą albo przewód zespolony. Uwzględnij spadek napięcia na żyłach zasilających.
Instalacja antenowa lub TV/SAT — dobierz kabel 75 Ω, odpowiednie złącza F oraz parametry tłumienia dla używanego zakresu częstotliwości.
Połączenie urządzenia radiowego — zweryfikuj, czy wymagany jest przewód 50 Ω, typ złącza oraz maksymalna dopuszczalna strata toru.
Trasa na elewacji lub w gruncie — wybierz model z jednoznacznie określonym przeznaczeniem środowiskowym. Połączenia powinny być zabezpieczone przed wodą niezależnie od konstrukcji przewodu.
Dedykowana karta lub moduł rejestrujący — korzystaj wyłącznie z wiązki wskazanej przez producenta. Podobny wygląd wtyku nie potwierdza zgodności.
W systemach CCTV często stosuje się BNC, w instalacjach antenowych złącza F, a w urządzeniach specjalistycznych również SMB i złącza wielopinowe. Średnica złącza, sposób montażu oraz jego impedancja muszą odpowiadać przewodowi. Pomocne informacje o konstrukcji i zastosowaniach zawiera poradnik gdzie stosuje się złącza BNC, natomiast dostępne zakończenia można dobrać w kategorii złączy BNC.
Sam koncentryk nie wymaga zasilania. Energia jest potrzebna kamerze, wzmacniaczowi, konwerterowi lub innemu urządzeniu. Jeżeli kabel nie ma dodatkowych żył zasilających, trzeba poprowadzić osobny przewód.
Podczas montażu należy unikać ostrych zagięć, zgniatania dielektryka i nadmiernego naprężenia. Nieprawidłowe zdjęcie izolacji albo luźne fragmenty oplotu mogą powodować zwarcie, pogorszenie ekranowania lub niestabilny kontakt. Na dłuższych trasach projekt powinien uwzględniać budżet strat całego toru, w tym przewodu, złączy i połączeń pośrednich.
Najczęstsze błędy to:
wybór wyłącznie na podstawie oznaczenia RG;
pomylenie kabli 50 i 75 Ω;
porównywanie tłumienności podanej dla różnych częstotliwości;
zastosowanie przewodu wewnętrznego na zewnątrz;
uznanie żelowania za automatyczne dopuszczenie do układania w ziemi;
pominięcie spadku napięcia w kablu zespolonym;
zakup złącza niedopasowanego do średnicy przewodu;
potraktowanie specjalistycznej wiązki jako uniwersalnego kabla.
Nie powinno się wykonywać takiej zamiany bez potwierdzenia w dokumentacji urządzeń. Impedancja kabla powinna odpowiadać impedancji nadajnika, odbiornika i złączy. Przewody 75 Ω są typowe dla instalacji wideo i TV/SAT, a 50 Ω często występują w systemach radiowych. Niedopasowanie może prowadzić do odbić sygnału i zwiększenia strat. O możliwości użycia innego kabla powinien decydować projekt toru transmisyjnego albo dokumentacja producenta.
Różnią się konstrukcją, średnicą i parametrami transmisyjnymi, ale samo oznaczenie nie opisuje ich w pełni. RG-6 jest zwykle grubszy, natomiast RG-59 może być wygodniejszy na krótkich odcinkach i w instalacjach CCTV. Przed zakupem trzeba porównać impedancję, tłumienność dla właściwej częstotliwości, materiał żyły, ekranowanie, promień gięcia oraz kompatybilność ze złączami. Nie każdy przewód oznaczony jako RG-6 lub RG-59 ma identyczną budowę.
Zwykły kabel koncentryczny służy przede wszystkim do transmisji sygnału i nie zastępuje osobnego przewodu zasilającego. Kamerę można zasilać dodatkową linią albo wykorzystać kabel zespolony, który obok koncentryka zawiera żyły zasilające. W takim przypadku należy sprawdzić ich przekrój, pobór prądu urządzenia, napięcie zasilacza i długość trasy. Dostępność innych sposobów przesyłania zasilania zależy od zgodności konkretnych urządzeń i nie powinna być zakładana automatycznie.
Nie. Kolor powłoki ani samo żelowanie nie są wystarczającym potwierdzeniem. Producent powinien jednoznacznie określić odporność kabla na wodę, promieniowanie UV, temperaturę i sposób prowadzenia trasy. W części instalacji potrzebna jest dodatkowa rura osłonowa lub kanalizacja kablowa. Szczególnej ochrony wymagają złącza i miejsca wprowadzenia przewodu do budynku. Dopuszczenie do bezpośredniego układania w gruncie należy sprawdzić w karcie konkretnego modelu.
Tak. Kabel koncentryczny jest pasywnym medium transmisyjnym i sam nie wymaga dostępu do internetu. Analogowy obraz z kamery może być przesyłany do rejestratora w sieci lokalnej niezależnie od połączenia internetowego. Internet może być potrzebny dopiero do zdalnego podglądu, usług chmurowych lub komunikacji aplikacji. Zakres działania bez internetu zależy więc od podłączonych urządzeń i konfiguracji systemu, a nie od samego przewodu.
Tak, ale każde dodatkowe złącze zwiększa ryzyko strat, niedopasowania impedancji i problemów mechanicznych. Jeżeli połączenie jest konieczne, należy zastosować złącza przeznaczone do danego kabla, zachować właściwą impedancję i zabezpieczyć punkt łączenia przed wilgocią. W miarę możliwości lepiej prowadzić jeden ciągły odcinek. Przy długiej trasie trzeba obliczyć łączne tłumienie przewodu i wszystkich elementów pośrednich.