Rifatron iMDVRS-1624: jak zaplanować wymianę rejestratora

Jeśli macie w obiekcie Rifatron iMDVRS-1624 i przyszedł czas na wymianę, to pierwsza rada brzmi: nie szukajcie urządzenia „o podobnej nazwie” ani „takiego samego, tylko nowszego”. To droga donikąd. Zamiennik dobiera się do kamer i okablowania, które wiszą na ścianach, a nie do etykiety na starym rejestratorze.

Druga sprawa, o której mówię otwarcie: nie mam do ręki żadnej wiarygodnej dokumentacji tego modelu. Parametry, które krążą po starych opisach sklepowych, traktuję jako ciekawostkę, nie jako punkt odniesienia do projektu. Nie ma też potwierdzenia, czy producent formalnie wycofał ten model, jakie aplikacje mobilne go jeszcze obsługują i czy ktokolwiek daje na niego wsparcie. Skoro tak, to jedyna sensowna baza to audyt tego, co realnie działa u klienta.

Najpierw inwentaryzacja, potem katalog

Wiem, że to nudny etap. Ale każda modernizacja, przy której ktoś go pominął, kończyła się drugą wizytą i drugą fakturą.

Co spisuję, zanim w ogóle otworzę ofertę:

• ile kamer faktycznie działa (nie: ile było w projekcie sprzed lat) i czy klient planuje dokładać kolejne,
• jak każda kamera wysyła obraz – po koncentryku, po skrętce, przez sieć,
• jaki standard sygnału i rozdzielczość obsługują kamery,
• co jest w ścianach: rodzaj przewodów, ich stan, czy da się je jeszcze wykorzystać,
• ile dni nagrań klient chce trzymać,
• czy ktoś ma oglądać podgląd zdalnie i na czym.

Najczęstszy błąd na tym etapie? Ktoś liczy wejścia. „Stary miał 16, to biorę 16-kanałowy i po sprawie.” Liczba wejść mówi tylko tyle, że fizycznie da się wpiąć przewód. Rejestrator musi obsługiwać standard sygnału i rozdzielczość konkretnych kamer, inaczej na monitorze zobaczycie czarne kafelki albo obraz w połowie kanałów.

No i jeszcze jedno: jeśli stary Rifatron jeszcze żyje, zróbcie zdjęcia tyłu, spiszcie ustawienia i połączenia. Po demontażu nikt już nie odtworzy, która kamera szła na które wejście.

Zostajemy przy analogu czy idziemy w IP?

To jest decyzja, która ustawia cały projekt. Wszystko dalej – model, budżet, zakres robót – wynika z niej.

Wariant pierwszy: kamery zostają

Klient nie chce ruszać kamer ani okablowania, bo działają, a budżet jest ograniczony. Wtedy szukamy urządzenia, które przyjmie ich sygnał, czyli zaczynamy od kategorii rejestratory DVR/XVR. Są tam też modele hybrydowe, które oprócz kanałów analogowych obsługują wybrane kanały IP – wygodne, jeśli klient chce za rok dołożyć dwie kamery sieciowe przy bramie bez wymiany całego systemu.

Tylko uwaga: „hybrydowy” nie znaczy „wszystko wchodzi”. Każdy taki rejestrator ma limity na to, ile kanałów IP i w jakiej rozdzielczości pociągnie obok analogu. Sprawdzam to w karcie konkretnego modelu, nie zakładam.

Wariant drugi: przejście na sieć

Jeśli i tak planujecie wymianę kamer, sensowniej od razu zbudować system IP. Rejestratory NVR odbierają strumienie po sieci, a nie sygnał z przewodu wizyjnego – to zupełnie inna architektura. NVR nie jest zamiennikiem analogowego rejestratora. Jest zamiennikiem całego toru obrazu.

Widziałem instalacje, gdzie ktoś kupił NVR „do starych kamer”, a potem dziwił się, że nie ma gdzie wpiąć koncentryka. Nie róbcie tego.

Kanały, pasmo i kodek – liczy się to razem

Przy NVR liczba kanałów to dopiero początek. Druga liczba, na którą patrzę od razu, to pasmo wejściowe. Sumuję strumienie wszystkich planowanych kamer i sprawdzam, czy mieszczą się w tym, co rejestrator przyjmie. Jeśli nie, żadna liczba kanałów w nazwie nie pomoże – będą gubione klatki i luki w nagraniach.

Trzeci element to kompresja. H.265 (inaczej HEVC) to następca H.264 i dziś to praktycznie minimum, jakiego oczekuję od nowego NVR. Ale nie wierzcie w obietnice w stylu „zaoszczędzisz tyle a tyle procent dysku”. Ile realnie zyskacie, zależy od sceny, ustawień strumienia i od tego, z czym to porównujecie. Bez tych warunków taka liczba nic nie znaczy.

Czyli w karcie rejestratora szukam co najmniej: maksymalnej liczby kanałów, pasma wejściowego i listy obsługiwanych kodeków. Jeśli któregoś brakuje, dopytuję, zanim zamówię.

Przykład dla wariantu IP: Hikvision DS-9632NI-M8

Jeśli decyzja padła na sieć i instalacja jest rozbudowana, Hikvision DS-9632NI-M8 jest dobrym punktem odniesienia. Bierzemy go pod uwagę przy większych obiektach, bo ma 32 kanały IP, 320 Mbps pasma wejściowego i obsługuje H.265+, H.265, H.264+ oraz H.264 – jest więc zapas zarówno na liczbę kamer, jak i na strumienie.

Żeby było jasno: to nie jest bezpośredni zamiennik Rifatron iMDVRS-1624 i nie współpracuje z istniejącymi kamerami analogowymi. To propozycja wyłącznie dla wariantu, w którym wymieniamy kamery i przechodzimy na IP.

Mała arytmetyka, bo często o to pytacie: 320 Mbps podzielone równo na 32 kanały to 10 Mbps na kamerę. Traktujcie to jako rząd wielkości, nie jako ustawienie do wpisania w kamerę. W realnym projekcie i tak sumujecie faktyczne strumienie – kamery na wjeździe będą miały inne parametry niż te na korytarzu.

Na czym ludzie się wykładają

Krótka lista z praktyki:

• projektowanie pod parametry starego Rifatrona, których nikt nie potrafi potwierdzić,
• wybór rejestratora po samej liczbie kanałów,
• pominięcie łącznego pasma kamer IP,
• traktowanie obsługi H.265 jako gwarancji konkretnej oszczędności miejsca,
• założenie, że kamera i rejestrator „na pewno się dogadają”, bez sprawdzenia,
• składanie zestawu z urządzeń, których współpracy nikt nie zweryfikował.

I ta największa, o której już pisałem: NVR do kamer analogowych bez planu wymiany całego toru.

Co zrobić po kolei

Kamery zostają? Potwierdźcie ich standard i szukajcie zgodnego DVR/XVR. Kamery idą na wymianę? Porównujcie NVR po liczbie kanałów, paśmie i kodekach, a kamery dobierzcie od razu pod ten rejestrator.

Jak macie spisaną inwentaryzację, zajrzyjcie do odpowiedniej kategorii albo napiszcie do CTR z listą kamer, opisem okablowania i planem rozbudowy. Z takimi danymi da się dobrać sprzęt bez zgadywania – a zgadywanie przy wymianie rejestratora zwykle kosztuje więcej niż sam rejestrator.