Co jakiś czas trafia do mnie ten sam telefon: „Mamy rejestrator DigiGuard DG0824, przestał nagrywać, co kupić w zamian?”. I za każdym razem odpowiadam tak samo — nie wiem, dopóki nie zobaczę kamer. Nie dlatego, że nie chce mi się szukać. Po prostu o samym DG0824 nie da się dziś wiarygodnie powiedzieć prawie nic, a wymianę planuje się na podstawie tego, co wisi na ścianach, nie na podstawie nazwy pudełka.
Czego o DG0824 nie wiadomo (i dlaczego to mniejszy problem, niż się wydaje)
Nie udało się potwierdzić w dokumentacji producenta liczby i rodzaju wejść, obsługiwanej kompresji, wydajności nagrywania, liczby dysków, zasilania ani trybów jednoczesnej pracy tego rejestratora. Archiwalne opisy, które krążą po sieci, podają sprzeczne liczby klatek — jeden mówi jedno, drugi drugie. Nie wiadomo też, czy urządzenie ma formalny status EOL i czy gdziekolwiek jest jeszcze do niego oprogramowanie lub wsparcie.
Brzmi źle? Moim zdaniem niespecjalnie. Nawet gdybym miał kartę katalogową DG0824 na biurku, i tak wszystko sprawdzałbym na obiekcie. Rejestrator, który ktoś kupił lata temu, mógł przez ten czas obrosnąć kamerami trzech różnych producentów i dwóch standardów. Karta starego urządzenia mówi, co ono potrafiło. Nie mówi, co dziś jest do niego podłączone.
Stąd zasada: nazwa DigiGuard DG0824 to punkt wyjścia do rozmowy, a nie parametr do wpisania w projekt.
Inwentaryzacja, czyli najważniejsza godzina całej modernizacji
Tu spędzam najwięcej czasu i tu popełnia się najwięcej błędów. Ludzie liczą kamery, wpisują w wyszukiwarkę „rejestrator 8-kanałowy” i kupują pierwszy z brzegu. Potem okazuje się, że trzy kamery nie dają obrazu, bo pracują w standardzie, którego nowy DVR nie łapie.
Co spisuję z instalacji:
- Ile kamer jest naprawdę podłączonych — nie ile było w projekcie, tylko ile ma sygnał. I ile ma działać po wymianie, bo często przy okazji ktoś chce dołożyć jedną nad bramą.
- Standard każdej kamery z osobna. AHD, TVI, CVI, CVBS — oznaczenie jest zwykle na obudowie albo na naklejce przy przewodzie. Jeśli go nie ma, kamerę trzeba zdjąć i przeczytać. Nie ma drogi na skróty.
- Rozdzielczość i liczba klatek, jakich klient oczekuje na danym kanale. Kasa i wjazd to nie to samo co korytarz magazynu.
- Czy system zostaje analogowy, czy dochodzą kamery IP. To zmienia wybór z DVR na XVR i od razu otwiera temat kanałów hybrydowych (o tym niżej).
- Wymagany okres przechowywania nagrań.
- Co z obecnej instalacji zostaje — przewody, zasilanie, obudowy, monitor.
Karta produktu czytana od tabeli, nie od nazwy
Kiedy mam już listę, siadam z tabelą techniczną rozważanego rejestratora i sprawdzam kamera po kamerze. Nie „hybrydowy”, nie „wielosystemowy”, nie „8-kanałowy” — te słowa nic mi nie mówią. Interesuje mnie wiersz z listą obsługiwanych standardów i wiersz z rozdzielczością i fps na kanał.
Kanały IP w rejestratorach hybrydowych to osobna pułapka. Karta podaje maksymalną liczbę kanałów IP, ale ta liczba prawie nigdy nie oznacza, że dostaniesz je wszystkie przy zajętych wszystkich wejściach analogowych. Zwykle działa to na zasadzie wymiany: wyłączasz analog, zyskujesz IP. Jeśli w tabeli nie ma jasno rozpisanych trybów, pytam dostawcę przed zakupem, nie po.
No i dysk. W dostępnych danych nie ma potwierdzenia, że nośnik z DG0824 da się przełożyć do nowego rejestratora i że nowy go przyjmie. Ja zakładam, że nie, i liczę dysk jako element do wymiany. Jeśli się okaże, że stary zadziała — miła niespodzianka, ale nie buduję na tym budżetu.
H.265 to nie kalkulator archiwum
W kartach nowszych rejestratorów zobaczysz H.265 i H.265+. To następca H.264 i owszem, kompresuje lepiej. Tylko że od samego oznaczenia kodeka nie policzysz, ile dni nagrań zmieści się na dysku.
Widziałem oferty, w których „dzięki H.265 archiwum starczy na dwa razy dłużej”. Nie kupuję tego. Zużycie miejsca zależy od rozdzielczości, liczby klatek, ustawień nagrywania (ciągłe czy z detekcji), od tego, co się dzieje w kadrze i jak skonfigurowany jest każdy kanał. Nie ma uniwersalnego procentu oszczędności i nie ma gwarancji, że jakość nie ucierpi.
Pojemność dobieram do konkretnej konfiguracji z inwentaryzacji. Napis „obsługuje H.265” traktuję jako plus, nie jako parametr projektowy.
Dwa rejestratory jako punkt odniesienia — oba ze statusem EOL
Zanim przejdę do konkretów: oba poniższe modele mają na kartach oznaczenie „Typ produktu EOL” oraz „Wyprzedaż”. Nie polecam ich jako aktualnego zakupu. Opisuję je, bo dobrze pokazują, jakie parametry porównuje się przy wymianie rejestratora analogowego, i jak czytać kartę, żeby nie dać się złapać.
Dahua XVR5108HS-I3
Dahua XVR5108HS-I3 to typowy hybryd do domu lub mniejszej firmy: 8 kanałów analogowych HDCVI, AHD, TVI i CVBS, przepustowość 64 Mb/s, kompresja H.265/H.265+. Czyli dokładnie to, czego szukasz, gdy na obiekcie wisi mieszanka kamer z różnych lat.
Karta podaje maksymalnie 12 kanałów IP, każdy do 6 Mpx. I to jest ten wiersz, przy którym się zatrzymuję. Nie ma w niej potwierdzenia, że te 12 kanałów IP działa równocześnie ze wszystkimi ośmioma wejściami analogowymi. Jak pisałem przy inwentaryzacji — takie liczby zwykle się wymieniają, a nie sumują. Bez rozpisanych trybów pracy nie obiecałbym klientowi „osiem analogów plus dwanaście IP”.
Hikvision iDS-7208HQHI-M1/XT
Hikvision iDS-7208HQHI-M1/XT ma 8 samoadaptacyjnych wejść Turbo HD/CVI/AHD/CVBS i kompresję H.265/H.265+. Samoadaptacja to wygoda — nie trzeba ręcznie ustawiać standardu na każdym wejściu.
Ograniczenie siedzi w liczbie klatek: karta podaje 1920×1080P przy 15 fps oraz 3K/5MP Lite przy 12 fps na kanał. Dla parkingu to zwykle wystarczy. Dla kasy, gdzie klient chce widzieć każdy ruch ręki, 12 fps może być za mało — i to trzeba ustalić z klientem wcześniej, nie po montażu. Uwaga na marginesie: adres karty zawiera „do-4-kamer”, ale nazwa modelu i tabela mówią o ośmiu wejściach. Kolejny dowód, że parametry czyta się z tabeli, nie ze sluga.
Jeszcze jedno, wspólne dla obu: zgodność standardu (AHD, TVI itd.) nie jest tym samym co potwierdzona współpraca z konkretnym modelem kamery. Nie sprawdzono też zgodności tych rejestratorów z kamerami, dyskami ani żadnym innym elementem instalacji DigiGuard. To nie są części zweryfikowanego zestawu — to dwa osobne urządzenia z dwoma osobnymi kartami.
Jak to wygląda w praktyce: osiem kamer, plan na IP w przyszłości
Firma ma osiem kamer analogowych, chce je zostawić, a za rok dołożyć kilka IP. Klasyczny scenariusz.
Najpierw obchód i spis: standard, rozdzielczość, oczekiwane fps dla każdej kamery. Dopiero wtedy zestawiam to z ośmioma wejściami analogowymi rejestratora. Jeśli choć jedna kamera jest w standardzie, którego nie ma w tabeli, albo wymaga więcej klatek, niż rejestrator daje przy jej rozdzielczości — model odpada, niezależnie od tego, jak ładnie wygląda reszta karty.
Gdyby na stole leżał Dahua XVR5108HS-I3, musiałbym najpierw dostać potwierdzenie, ile kanałów IP zostanie przy zajętych ośmiu analogach. Bez tego obietnica „za rok dołożymy IP” jest pusta. Przy Hikvision iDS-7208HQHI-M1/XT pytanie jest inne: czy 15 fps w Full HD albo 12 fps przy 5 Mpx Lite to płynność, z którą klient będzie żył.
A ponieważ oba są EOL, w realnym projekcie i tak zaczynam od przejrzenia bieżącej oferty rejestratorów DVR/XVR w poszukiwaniu niewycofanego modelu z potwierdzoną tabelą. Przy ośmiu kamerach od razu zawężam do rejestratorów DVR/XVR 8-kanałowych i czytam karty tak samo, jak opisałem wyżej.
Błędy, które widuję najczęściej
Numer jeden, bez konkurencji: wybór po liczbie kanałów. Dwa „ośmiokanałowe” rejestratory potrafią różnić się wszystkim — standardami, rozdzielczością, fps, zasadami kanałów IP.
Reszta listy, w kolejności od najbardziej kosztownych:
- przepisywanie niepotwierdzonych parametrów DG0824 do nowego projektu, jakby to była karta katalogowa;
- branie danych z nazwy produktu albo adresu strony zamiast z tabeli technicznej;
- założenie, że „wielosystemowy” znaczy „obsłuży każdą moją kamerę”;
- liczenie archiwum z samego napisu H.265;
- kupno urządzenia EOL bez świadomości, co to znaczy dla serwisu i oprogramowania;
- wiara, że wyższa rozdzielczość sama załatwi rozpoznawanie twarzy czy tablic — nie załatwi, to kwestia ustawienia kamery, kąta i światła, nie megapikseli;
- składanie „zestawu” z urządzeń, których wzajemnej zgodności nikt nie potwierdził.
Co dalej
Bez dokumentacji DigiGuard DG0824 jedyną pewną podstawą do wymiany jest audyt kamer i wymagań nagrywania. Godzina na obiekcie z latarką i notatnikiem oszczędza potem tygodnie reklamacji. Z tym spisem można porównywać rejestratory DVR/XVR na równych zasadach, bez zgadywania, co stare urządzenie potrafiło.
Aktualne modele znajdziesz w kategorii rejestratorów DVR/XVR w CTR. Jeśli masz już spisane standardy kamer i liczbę kanałów, a nie wiesz, jak to przełożyć na konkretną kartę produktu — skontaktuj się z CTR, przejdziemy przez to razem.